| Dzisiaj jest: 09-09-2010 roku | Do wakacji pozostało: 286 dni. | Stronę odwiedzono: 47989 |  |
 Start |
 Podcast |
 |
 Zamość |
 Roztocze |
 Partnerzy |
 Forum |
 Szukaj |
Ranking 2008
Matura 2007
Ogłoszenia
Aktualności
Kontakt
Kalendarz
Partnerzy
Po lekcjach
Victor
Pliki
Foto
u.p.S!
Zadania
Klasa 1ALO
Klasa 2ALO
Informatyka
Ostanie galerie:
Ostanio na forum:
czarne_stopy2
czarne_stopy2 / 28-02-2009
Kupie
legrajek / 24-09-2008
wpis "ogólnie narzekający";)
andrzej / 20-09-2008
Ogłoszenie
don_zuberlon / 04-09-2008
klasa
cIIIGimmm / 11-08-2008
nauczyciel
kwiatek / 17-05-2008
Sprzedam podręczniki - LO
ojdanadana / 15-05-2008
Każdy doświadcza złości, ale już nie każdy reaguje agresywnie. Warto więc wiedzieć czym jest złość, gdzie przebiega granica między zachowaniem agresywnym a asertywnym, czym jest stosowanie przemocy. Niektórzy mogą mieć problem z rozróżnieniem od siebie tych zjawisk. Poniższe definicje pomogą właściwie oceniać emocje i zachowania innych.
Złość to emocja (uczucie). Jest związana z mobilizacją energii i pojawia się zazwyczaj w sytuacjach, w których napotykamy na przeszkodę (szeroko rozumianą) w osiągnięciu ważnego dla nas celu. Złość przeżywają wszyscy i nie mamy wpływu na jej pojawienie się. Dlatego złoszczenie się nie jest samo w sobie ani złe, ani dobre. Możemy mieć natomiast wpływ na to, co robimy, gdy czujemy złość.
Agresję definiuje się najczęściej jako świadome, zamierzone działanie, mające na celu wyrządzenie komuś szeroko rozumianej szkody - fizycznej, psychicznej lub materialnej. Jej charakterystyczną cechą jest używanie przez kogoś siły fizycznej lub psychicznej wobec osoby o zbliżonych możliwościach, mającej zdolność skutecznej obrony. Agresja jest często, lecz nie zawsze, sposobem wyrażania złości. W szczególnych warunkach agresja może przeradzać się w przemoc.
Przemoc to wykorzystanie swojej przewagi nad drugim człowiekiem (fizycznej, emocjonalnej, społecznej, duchowej). Mamy z nią do czynienia wówczas, gdy osoba słabsza (ofiara) poddana jest przez dłuższy czas negatywnym działaniom osoby lub grupy osób silniejszych (sprawcy przemocy).
Formy przemocy szkolnej to:
Asertywność oznacza bezpośrednie wyrażanie własnego zdania, emocji i postaw w granicach nie naruszających praw i psychicznego terytorium innych osób oraz własnych. To także obrona własnych praw w sytuacjach społecznych. Jest to umiejętność nabyta, a więc można się jej nauczyć.
Asertwnością nazywamy:
Jeżeli chcesz zachowywać się asertywnie, to:
Złość to emocja (uczucie). Jest związana z mobilizacją energii i pojawia się zazwyczaj w sytuacjach, w których napotykamy na przeszkodę (szeroko rozumianą) w osiągnięciu ważnego dla nas celu. Złość przeżywają wszyscy i nie mamy wpływu na jej pojawienie się. Dlatego złoszczenie się nie jest samo w sobie ani złe, ani dobre. Możemy mieć natomiast wpływ na to, co robimy, gdy czujemy złość.
Agresję definiuje się najczęściej jako świadome, zamierzone działanie, mające na celu wyrządzenie komuś szeroko rozumianej szkody - fizycznej, psychicznej lub materialnej. Jej charakterystyczną cechą jest używanie przez kogoś siły fizycznej lub psychicznej wobec osoby o zbliżonych możliwościach, mającej zdolność skutecznej obrony. Agresja jest często, lecz nie zawsze, sposobem wyrażania złości. W szczególnych warunkach agresja może przeradzać się w przemoc.
Przemoc to wykorzystanie swojej przewagi nad drugim człowiekiem (fizycznej, emocjonalnej, społecznej, duchowej). Mamy z nią do czynienia wówczas, gdy osoba słabsza (ofiara) poddana jest przez dłuższy czas negatywnym działaniom osoby lub grupy osób silniejszych (sprawcy przemocy).
Formy przemocy szkolnej to:
- Agresja i przemoc fizyczna - bicie, kopanie, plucie popychanie, szarpanie, wymuszanie pieniędzy, zabieranie przedmiotów, niszczenie własności, przezywanie, wyśmiewanie;
- Agresja i przemoc słowna - dokuczanie, przezywanie, wyśmiewanie, wyszydzanie, obrażanie, ośmieszanie, grożenie, rozpowszechnianie plotek i oszczerstw (również poprzez sms-y i internet);
- Pośrednie formy agresji i przemocy - namawianie innych do ataków fizycznych lub słownych, naznaczanie, wykluczanie i izolowanie z grupy, pokazywanie nieprzyzwoitych gestów
Asertywność oznacza bezpośrednie wyrażanie własnego zdania, emocji i postaw w granicach nie naruszających praw i psychicznego terytorium innych osób oraz własnych. To także obrona własnych praw w sytuacjach społecznych. Jest to umiejętność nabyta, a więc można się jej nauczyć.
Asertwnością nazywamy:
- wyrażanie opinii, konstruktywnej krytyki, potrzeb, życzeń, poczucia winy;
- odmawianie w sposób nieuległy i nieraniący innych;
- przyjmowanie krytyki, ocen i pochwał;
- autentyczność;
- elastyczność zachowania;
- świadomość siebie (wad, zalet, opinii);
- wrażliwość na innych ludzi;
- stanowczość;
Jeżeli chcesz zachowywać się asertywnie, to:
- Używaj otwarcie słów TAK i NIE;
- Nie przepraszaj jeśli nie zawiniłeś;
- Nie usprawiedliwiaj się, ani nie tłumacz nadmiernie, natomiast wyjaśniaj powody swojego postępowania, jeżeli chcesz być dobrze zrozumiany;
- Nie napadaj na rozmówcę, nie strasz go, nie poddawaj w wątpliwość jego charakteru lub myślenia;
- Używaj komunikatów typu JA, a nie komunikatów typu TY;
- Gdy jesteś atakowany - broń się. Nie pozwalaj na naruszanie Twojej godności osobistej. Nie zgadzaj się na to, aby ktoś Cię traktował w sposób raniący Twoje uczucia. Pomocą mogą być takie zdania: "Nie podoba mi się sposób, w jaki do mnie mówisz", "Nie życzę sobie być tak traktowana", "Nie chcę, żebyś zwracał się do mnie w ten sposób", itp.
- Staraj się nie kłamać - masz prawo być sobą, nie wstydź się siebie, nawet jeśli popełniasz błędy;
- Mów jasno i wprost, o co Ci chodzi;
- Pytaj otwarcie, gdy czegoś nie rozumiesz;
- Mów, że nie wiesz, gdy czegoś nie wiesz; mów, że nie chcesz o czymś mówić, jeśli nie chcesz o tym mówić;
- Zwróć uwagę by realizować swoje zamiary nie krzywdząc innych;
- Przyznaj innym dokładnie takie same prawa do asertywnego zachowania, jakie przyznajesz sobie.
Renata Żurawska-Żyła
psycholog szkolny
psycholog szkolny