| Dzisiaj jest: 09-09-2010 roku | Do wakacji pozostało: 286 dni. | Stronę odwiedzono: 48028 |  |
 Start |
 Podcast |
 |
 Zamość |
 Roztocze |
 Partnerzy |
 Forum |
 Szukaj |
Ranking 2008
Matura 2007
Ogłoszenia
Aktualności
Kontakt
Kalendarz
Partnerzy
Po lekcjach
Victor
Pliki
Foto
u.p.S!
Zadania
Klasa 1ALO
Klasa 2ALO
Informatyka
Ostanie galerie:
Ostanio na forum:
czarne_stopy2
czarne_stopy2 / 28-02-2009
Kupie
legrajek / 24-09-2008
wpis "ogólnie narzekający";)
andrzej / 20-09-2008
Ogłoszenie
don_zuberlon / 04-09-2008
klasa
cIIIGimmm / 11-08-2008
nauczyciel
kwiatek / 17-05-2008
Sprzedam podręczniki - LO
ojdanadana / 15-05-2008
W każdej szkole zdarzają się zachowania agresywne i w każdej szkole czasami dochodzi do przemocy. Dlatego nasza szkoła przystąpiła do kampanii społecznej „Szkoła bez przemocy”. Pragniemy, aby wszyscy uczniowie w naszej szkole czuli się bezpieczni, a ich rodzice spokojni o swoje dzieci. Przyjęliśmy Kodeks „Szkoły bez przemocy” obowiązujący w naszej placówce. Ponadto opracowany został wewnątrzszkolny „System przeciwdziałania przemocy w szkole”, który reguluje działania profilaktyczne oraz sposoby reagowania i postępowania wobec uczniów stosujących agresję i przemoc.
Wychodząc naprzeciw problemom pragniemy stosować skuteczną profilaktykę przemocy oraz skutecznie reagować na jej przejawy. Do tego potrzebna jest nam współpraca Rodziców. Poniżej podajemy pomocne informacje na temat tego, jakie są możliwe formy zachowań agresywnych oraz jak rozpoznać czy dziecko stało się ofiarą agresji innych osób.
Jakich form przemocy może dziecko doświadczyć w szkole:
Jak rozpoznać?
Gdy rodzice dowiadują się, że ich dziecko jest prześladowane w szkole, są zaskoczeni i nie wiedzą, co z tym faktem zrobić. Jest im trudno w to uwierzyć. Najczęściej czują złość. Chcą od razu szukać winnych, którzy mieliby ponieść karę za stosowanie negatywnych form zachowania wobec ich dziecka. W pierwszej kolejności najważniejsze jest samo dziecko, które stało się ofiarą agresji czy przemocy. Przeżywa ono często lęk, złość i bezradność. To rodzic w pierwszej kolejności musi mu pomóc.
Niektóre dzieci ukrywają swój problem. To nie oznacza, że nie mają do rodziców zaufania - być może nie chcą ich zmartwić, albo wstydzą się, że nie potrafią sobie same poradzić i uważają, że wina tkwi w nich samych. Takie dziecko najczęściej nie lubi szkoły. Rano przed wyjściem skarży się na bóle głowy, gardła, brzucha, na gorączkę. Jeśli zauważysz takie objawy u swojego dziecka, zastanów się, czy powodem nie jest prześladowanie w szkole. Jest wiele sygnałów, które świadczą o tym, że Twoje dziecko może być ofiarą przemocy szkolnej.
Obserwuj zachowania dziecka i zawsze reaguj, gdy Twoje dziecko:
Najgorsze co można zrobić, to zareagować zbyt ostro. Mimo odczuwanej złości rodzice powinni starać się nie zachowywać agresywnie i nie rozwiązywać sprawy samemu np. wymierzając karę sprawcy. Wobec swojego dziecka rodzice powinni starać się zachować tak, aby mu pomóc. Nie obwiniać go, niezależnie od tego, jak radziło sobie z prześladowaniem. Nie mieć do niego pretensji, jeśli nie powiedziało, że jest ofiarą przemocy. Powinni zachęcić je, aby opowiedziało o wszystkim - pomoże mu to poradzić sobie z napięciem i odreagować trudne emocje. Należy zapewnić, że zrobi się wszystko, aby mu pomóc i nie dopuścić do podobnych sytuacji w przyszłości.
Ważne jest, aby rodzice nie obwiniali szkoły i nauczycieli. Może zdarzyć się tak, że nauczyciele nic nie zauważyli i o niczym nie wiedzą. Jeśli rodzic nie wiedział o prześladowaniu dziecka, szkoła może również nie zdawać sobie z tego sprawy. Co należy zrobić, to niezwłocznie poinformować wychowawcę. Rodzic może także zwrócić się do szkolnego psychologa. Następnie wychowawca wspólnie z psychologiem oraz w porozumieniu z dyrekcją szkoły podejmuje odpowiednie kroki (m.in. ustala przyczyny konfliktu i agresji, odszukuje winne osoby, które powinny ponieść odpowiednie konsekwencje, zapewnia poszkodowanemu dziecku wsparcie psychologiczne, stosuje szczególny monitoring sytuacji w klasie, w której doszło do przejawów agresji lub przemocy).
Szkoła w swoich działaniach potrzebuje współpracy rodziców i odpowiedniej ich postawy, która zmierza nie do odwetu i mnożenia konfliktów, lecz do rozwiązania problemu i wyeliminowania przyczyn negatywnych zachowań wśród uczniów
Wychodząc naprzeciw problemom pragniemy stosować skuteczną profilaktykę przemocy oraz skutecznie reagować na jej przejawy. Do tego potrzebna jest nam współpraca Rodziców. Poniżej podajemy pomocne informacje na temat tego, jakie są możliwe formy zachowań agresywnych oraz jak rozpoznać czy dziecko stało się ofiarą agresji innych osób.
Jakich form przemocy może dziecko doświadczyć w szkole:
- Bezpośrednia przemoc fizyczna - bicie, kopanie, plucie popychanie, szarpanie, wymuszanie pieniędzy, zabieranie przedmiotów, niszczenie własności, przezywanie, wyśmiewanie;
- Bezpośrednia przemoc słowna i niewerbalna - dokuczanie, przezywanie, wyśmiewanie, wyszydzanie, obrażanie, ośmieszanie, grożenie, rozpowszechnianie plotek i oszczerstw (również poprzez sms-y i internet), pokazywanie nieprzyzwoitych gestów;
- Pośrednie formy przemocy - namawianie innych do ataków fizycznych lub słownych, naznaczanie, wykluczanie i izolowanie z grupy.
Jak rozpoznać?
Gdy rodzice dowiadują się, że ich dziecko jest prześladowane w szkole, są zaskoczeni i nie wiedzą, co z tym faktem zrobić. Jest im trudno w to uwierzyć. Najczęściej czują złość. Chcą od razu szukać winnych, którzy mieliby ponieść karę za stosowanie negatywnych form zachowania wobec ich dziecka. W pierwszej kolejności najważniejsze jest samo dziecko, które stało się ofiarą agresji czy przemocy. Przeżywa ono często lęk, złość i bezradność. To rodzic w pierwszej kolejności musi mu pomóc.
Niektóre dzieci ukrywają swój problem. To nie oznacza, że nie mają do rodziców zaufania - być może nie chcą ich zmartwić, albo wstydzą się, że nie potrafią sobie same poradzić i uważają, że wina tkwi w nich samych. Takie dziecko najczęściej nie lubi szkoły. Rano przed wyjściem skarży się na bóle głowy, gardła, brzucha, na gorączkę. Jeśli zauważysz takie objawy u swojego dziecka, zastanów się, czy powodem nie jest prześladowanie w szkole. Jest wiele sygnałów, które świadczą o tym, że Twoje dziecko może być ofiarą przemocy szkolnej.
Obserwuj zachowania dziecka i zawsze reaguj, gdy Twoje dziecko:
- nie chce wychodzić z domu albo wychodzi bardzo późno lub bardzo wcześnie;
- wraca ze szkoły później, okrężną drogą;
- wraca po lekcjach ze zranieniami i siniakami;
- ma podarte ubranie;
- znajdujesz zniszczone podręczniki i przybory szkolne;
- prosi Cię o ponowne kupienie "zgubionych" (zabranych lub ukradzionych) przedmiotów;
- często "gubi" pieniądze i prosi o drobne na "składkę";
- nie chce brać do szkoły drugiego śniadania albo bierze dużo więcej niż zwykle;
- prosi o "załatwienie" zwolnienia z WF;
- kłóci się ze swoimi przyjaciółmi;
- jest ciche, izoluje się;
- jest agresywne w stosunku do innych domowników, np. rodzeństwa;
- ma gorsze wyniki w nauce;
- opuszcza pojedyncze lekcje lub wagaruje;
- ma problem ze snem lub senne koszmary, płacze w nocy
- Co robiło dzisiaj w szkole?
- Co robiło podczas długiej przerwy?
- Czy wydarzyło się coś, co je ucieszyło lub zasmuciło?
- Czy jest jakaś lekcja, której nie lubi?
- Jak czuje się w klasie, do której chodzi?
- Czy są jacyś uczniowie, z którymi nie może się porozumieć, których nie lubi i dlaczego?
Najgorsze co można zrobić, to zareagować zbyt ostro. Mimo odczuwanej złości rodzice powinni starać się nie zachowywać agresywnie i nie rozwiązywać sprawy samemu np. wymierzając karę sprawcy. Wobec swojego dziecka rodzice powinni starać się zachować tak, aby mu pomóc. Nie obwiniać go, niezależnie od tego, jak radziło sobie z prześladowaniem. Nie mieć do niego pretensji, jeśli nie powiedziało, że jest ofiarą przemocy. Powinni zachęcić je, aby opowiedziało o wszystkim - pomoże mu to poradzić sobie z napięciem i odreagować trudne emocje. Należy zapewnić, że zrobi się wszystko, aby mu pomóc i nie dopuścić do podobnych sytuacji w przyszłości.
Ważne jest, aby rodzice nie obwiniali szkoły i nauczycieli. Może zdarzyć się tak, że nauczyciele nic nie zauważyli i o niczym nie wiedzą. Jeśli rodzic nie wiedział o prześladowaniu dziecka, szkoła może również nie zdawać sobie z tego sprawy. Co należy zrobić, to niezwłocznie poinformować wychowawcę. Rodzic może także zwrócić się do szkolnego psychologa. Następnie wychowawca wspólnie z psychologiem oraz w porozumieniu z dyrekcją szkoły podejmuje odpowiednie kroki (m.in. ustala przyczyny konfliktu i agresji, odszukuje winne osoby, które powinny ponieść odpowiednie konsekwencje, zapewnia poszkodowanemu dziecku wsparcie psychologiczne, stosuje szczególny monitoring sytuacji w klasie, w której doszło do przejawów agresji lub przemocy).
Szkoła w swoich działaniach potrzebuje współpracy rodziców i odpowiedniej ich postawy, która zmierza nie do odwetu i mnożenia konfliktów, lecz do rozwiązania problemu i wyeliminowania przyczyn negatywnych zachowań wśród uczniów
Renata Żurawska-Żyła
psycholog szkolny
psycholog szkolny